Hallo lieve allemaal,

Het is alweer bijna 3 maanden geleden dat jullie ons voor het laatst gehoord hebben, sorry hiervoor! We hebben een paar drukke maar hele gezellige maanden achter de rug. Een aantal van jullie heb ik in december nog gezien toen ik even in Nederland was aangezien Sam (het zoontje van Femke en Vincent) net geboren was. Ontzettend lief mannetje, het was de reis zeker waard!

Kerst en oud & nieuw hebben we in Buenos Aires gevierd samen met mijn ouders, zus en zwager. Een gekke kerst zo in 30 graden en een heerlijk zonnetje, maar ook hier zag je hier en daar een kerstboom opgetuigd op straat staan. Met z'n allen hebben we een trip gemaakt naar Puerto Madryn, een stuk naar het zuiden in Patagonië en  zijn vanaf daar met twee huurauto's naar Peninsula Valdes gereden. Waanzinnig mooie natuur met de meest fantastische dieren. We hebben pinguins, zeehonden en zeeleeuwen en dolfijnen gezien. Was ontzettend leuk! Hieronder zien jullie een aantal foto's daarvan.

Mijn ouders zijn ook nog naar Iguazu gegaan en waren achteraf zo enthousiast dat ze vonden dat Laurens en Matthijs het ook echt moesten zien, dus zij zijn samen in 1,5 dag heen en weer gegaan. Wat ook erg leuk was, was dat de Dakar auto's op 1 januari allemaal gekeurd werden vlak bij ons huis. Uiteraard moesten we dat zien en hebben vol bewondering naar al die gave auto's staan kijken.

Toen ik mijn ouders op het vliegveld zette (Linda en Laurens waren al een paar dagen eerder weg) kon ik gelijk mijn vriendinnen ophalen, Daisy en Josselien !  Een paar dagen na hun aankomst zijn we met z'n drieën naar Iguazu (de gigantische watervallen in het noorden) gevlogen, wat echt waanzinnig indrukwekkend was. Zo groot verwacht je ze echt niet! Ze zijn in totaal 2700 meter breed! De helikoptervlucht de volgende dag over de watervallen ging helaas niet door vanwege slecht weer. Hieronder weer een aantal foto's,.

Uiteraard moest ik ook die meiden Buenos Aires laten zien en zijn we onder andere in het Casa Rosada geweest op het balkon waar Evita het volk toesprak. Ook zijn we naar een paardenrenwedstrijd geweest. En dan denk je dat Den Haag leuk is, maar deze Hippodrome is zo groot en rijk opgezet. Helaas niets gewonnen al waren we wel heel close! Een tangoshow kan er dan ook niet aan ontbreken, dus daar zijn we ook geweest. We hebben af en toe ook lekker bij het zwembad gelegen want we kunnen natuurlijk niet stad en land aflopen met een 26 weken zwangere Josselien.

Helaas moesten ook zij weer naar huis en tussendoor had ik een sollicitatiegesprek waar ik aangenomen ben. Ik kon gelijk aan de slag, dus ik ben nu eindelijk ook een deel van de Argentijnse maatschappij! Ik werk bij Connaxis, een bedrijf dat outsourcing voor creatieve projecten verzorgt. Hierbij kun je denken aan ontwerpen van logo, huisstijl, maken van websites, de marketing voor deze websites en nog een hoop meer. Ik heb natuurlijk wel alle Argentijnse nadelen zoals weinig salaris en heel weinig vakantiedagen, maar ja dat nemen we dan maar voor lief. Ben in ieder geval blij dat ik lekker bezig ben, weer een hoop leer en niet meer stilsta.

Een paar dagen nadat die meiden weggingen kwam Jeroen (Matthijs zijn broertje) aan en die zijn samen afgelopen week in Mendoza geweest. 

En vanaf nu neem ik even de schrijverspen over. Zoals jullie gelezen hebben heeft Nicole dus werk hier, alleen onder Argentijnse voorwaarden. Zij kon dus helaas niet mee naar Mendoza (eigenlijk wel zielig want ze is hier voor mij naartoe gekomen). Ik ben dus met Jeroen naar Mendoza gereden voor 1 week vakantie aldaar. Een 1000 km lange reis over slechte provinciale wegen, en halsbrekende inhaalmanoeuvres. Relaxed touren zoals naar bv Zuid-Frankrijk is er niet bij (alhoewel geen péages). We kwamen weliswaar na 12 uur rijden aan in het hotel. Die avond wat gegeten, naar de plaatselijke kinderdisco geweest, en een klein gokje gewaagd in het casino dat naast ons hotel bleek te zijn, en daarna het mandje in. Mendoza ligt aan de voet van het Andes gebergte, afgeschermd van regenachtige weersinvloeden van de grote oceaan en te ver weg van de Atlantische oceaan en heeft dus een droog aride klimaat. De stad zelf is helemaal beplant met bomen, die water krijgen via allerlei irrigatie kanalen vanuit de bergen. De schaduw van de bomen zorgt ervoor dat het, ondanks de hitte, heel goed toeven is. De stad is veel kleiner dan BsAs en dus veel geconcentreerder. Moet zeggen dat ik het een erg gezellige stad vond, met heel veel terrasjes en natuurlijk heerlijk weer. Het weer was heerlijk. Oh dat had ik al gezegd.  Waarom?   

De eerste dag door de Andes gestoken naar de Chileense grens, waar zich ook de grootste berg van Amerika bevond, de Aconcagua. Een paar foto's gemaakt vanaf de voet van de berg en dan weer een hele rit terug. De afstanden hier zijn toch anders dan in Nederland. Om bv een paar gekke pinquins (niet in Mendoza) te zien rijd je 500km heen en terug, terwijl ik de meeste steden in Nederland niet ken. Maar om een kort verhaal lang te maken zijn we dus ook de Rio de Mendoza afgeraft een dag later. Een rivier van chocolade, die ons helaas niet uit de boot heeft gekregen. De foto doet erger vermoeden.

De reden voor de trip naar Mendoza, was natuurlijk het wijnproeven. De fameuze Malbec wijn komt hier vandaan (ik raad iedereen die van fruitige rode wijnen houdt, deze een keer te proeven) en het is natuurlijk leuk om de boerderijen van dichtbij te zien. De prijs van de wijn proef excursie (10 euro totaal voor vervoer naar 2 bodegas, een olijfolie plantage, een kerk, plus Absint kwakzalver) bracht ons niet op het idee, dat het werkelijke wijnproeven een ondergeschikte rol zou krijgen, maar dat de bijbehorende winkels de meeste aandacht zou krijgen. We kregen dus verhalen te horen over het wijnprocedé, welke houten vaten ze gebruikten (uit Frankrijk of Californië), maar de wijn die we te proeven kregen was nog jonger dan een Beaujolais Primeur. De proefwijn was zo jong, dat alleen je ogen het verschil tussen rode en witte wijn opmerkten. We konden de betere wijnen uiteraard ook proeven, maar dan moesten we de wijn kopen. De hele fles uiteraard.We hebben vernomen dat er veel betere tours zijn. We hadden beter moeten weten en even beter moeten zoeken. Gelukkig heeft de wijn in restaurants dezelfde prijs als in de supermarkt, dus je kan voor 5-10 euro per fles heerlijke wijnen nemen.

We zijn na 4 dagen naar San Rafael gegaan (250Km zuiderlijker) waar we de bekende Canons Del Atuel hebben gezocht. Zo bekend waren ze voor mij niet, maar ze zijn als het ware een kleine grand canyons van Arizona. Erg leuke autotocht die de hele dag in beslag neemt.

Al met al was het erg gezellig, veel dingen gezien, leuke ervaringen opgedaan, veel gelachen. Toch fijn dat er hier weinig mensen zijn die Nederlands verstaan.

Als Jeroen over 2 weken weer naar huis gaat komen Matthijs zijn moeder en tante voor een aantal weken naar Argentinië. Dat wordt ook weer gezellig.

Zoals je ziet is het verhaal zijn titel alweer voorbij gestreefd dus ik houd het hier maar bij. Vanaf 21 mei zijn we een weekje in Nederland aangezien ik dan tante wordt (!!!!) en ook Josselien en Paolo hun kindje krijgen, dus wie weet tot dan!

Veel liefs Matthijs & Nicole